Heleen van der Graaf

December 24, 2006

Schuldgevoelens of schuld?

Filed under: Voor Heleen — hensel @ 11:19 am

Het is lastig om Heleen haar keuze ‘zomaar’ te accepteren. Het doet pijn, voor iedereen die om haar heen stond: om haar te verliezen, om te horen hoe moeilijk ze het had en hoeveel verdriet ze had.

Zelf schrijft Heleen in haar afscheidsbrief dat niemand schuld heeft alleen zijzelf. Toch hebben veel mensen om haar heen, ook ik, nog wel eens de gedachte van: ‘wat als ik nu dit gedaan had, of dat voor haar had gedaan?’

Als je op je knie valt, en je knie doet pijn, gaan je hersenen aan de gang, om een oplossing te bedenken zodat je de volgende keer die pijn niet meer voelt: je kijkt goed uit. Zo ook doet het verlies van Heleen ons erg veel pijn en zoeken onze hersenen naar een oplossing om deze pijn in het vervolg te voorkomen. Logisch, maar wees je er wel van bewust dat je verder moet en dat we de oplossing niet wisten tot op het moment van Heleen’s overlijden, ook Heleen zag de oplossing niet. Of eigenlijk wel… ze heeft voor haar eigen oplossing gekozen.

December 11, 2006

Heleen’s verjaardag

Filed under: Uncategorized — hensel @ 10:12 am

Maar ook dat is opgehouden. Natuurlijk, de gedachten aan haar zijn nog steeds levend. Hoewel deze gedachten niet ververst worden, door nieuwe herinneringen, ervaringen en gesprekken.

Ik heb nog steeds verdriet. Omdat ze er niet is; maar vooral omdat ze mij haar diepste verdriet niet heeft kunnen vertellen. Of, ik heb haar niet kunnen horen. Ze is een lieve schat.

Het is een wonder dat ze op deze wereld is gekomen, en het is wonderlijk dat het zo geeindigd is. Ik hoop dat je nu hebt kunnen worden, wie je altijd wilde zijn, daar… ver… in de hemel.

Je liefhebbende zus

Powered by WordPress